Saturday, 17 March 2012

လွ်ာမ်ားႏွင့္ သြားမ်ား


အားလံုးၾကားဖူးၾကတဲ့အတိုင္း  ”လင္နဲ႔မယား …လွ်ာနဲ႔သြား”တဲ့ ….။
”လွ်ာနဲ႔သြား” အတြဲမွာလွ်ာနဲ႔ သြားတစ္ခုစီ ခြဲၾကည့္ရင္ အဓိပၸာယ္အမ်ဳိးမ်ဳိး ရွိေနၾကတာကိုး။ တိုတဲ့လွ်ာ၊ ရွည္တဲ့လွ်ာ၊ ဟိုေကြ႕ဒီဝိုက္ သေဝထိုးတတ္တဲ့ လွ်ာ၊ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ မွန္မွန္ ၿငိမ္ဝပ္တဲ့လွ်ာ… အဲဒီလိုပဲ တစ္ေခ်ာင္းက်ဳိးေနတဲ့ သြား၊ ႏွစ္ေခ်ာင္းက်ဳိးေနတဲ့သြား၊  တစ္ၿပံဳလံုးက်ဳိးေနတဲ့သြား၊ အေခါင္းေပါက္ပါလို႔ နာေနတဲ့သြား… အမ်ဳိးစံုလွတဲ့ သြားေတြ၊ အမ်ဳိးစံုလွတဲ့ လွ်ာေတြကို လိုက္ဖက္ညီတဲ့ တင္စားျခင္းမ်ဳိးနဲ႔ တင္စားထားလိုက္တာ ဘယ္ေလာက္လွလဲ… ေရွးလူႀကီးေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာ္သလဲ။ တကယ္ေျပာတာပါ… မျမင္ဖူးလိုက္တဲ့ ေရွးလူႀကီးေတြရဲ႕ စကားလကၤာကို ေက်းဇူးတင္ဦးၫြတ္ရင္း စဥ္းစားစရာေတြ ေပၚလာခဲ့တယ္။ စဥ္းစားရင္းေတြးရင္း လွ်ာနဲ႔သြား ဆိုတဲ့ အတြဲလိုက္အဓိပၸာယ္မွာ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာစရာေတြ ေတြ႕လာရျပန္ေရာ…။
တစ္ေန႔တစ္နပ္ပဲစားတဲ့ သူေတာ္စဥ္ေတြရဲ႕  ပါးစပ္ထဲက လွ်ာနဲ႔သြားလား၊ ဒါမွမဟုတ္ အစားပုပ္တဲ့ တ႐ုတ္ႀကီး ပါးစပ္ထဲကလွ်ာနဲ႔ သြားလား…အဲဒီမွာတင္ ေသေသခ်ာခ်ာ ကြဲသြားၿပီ ”ျဖစ္ႏိုင္ေျခ” ဆိုတဲ့ ေဘာင္ထဲက စဥ္းစားမယ္ဆိုရင္ သူေတာ္စင္ရဲ႕ လွ်ာနဲ႔သြားမွာ  ျပႆနာမရွိေလာက္ဘူး၊ သူေတာ္စင္က သတိနဲ႔႐ႈၿပီး ဝါးတဲ့အတြက္ လွ်ာနဲ႔ သြားကလည္း ‘သတိ’ရဲ႕ ထိန္းကြပ္မႈေအာက္မွာ ၿငိမ္ဝပ္ေနမွာပဲ။ အစားပုပ္တဲ့ တ႐ုတ္ႀကီး ပါးစပ္ထဲက လွ်ာနဲ႔သြားမွာေတာ့ ျပႆနာရွိေနၿပီ။ ပါးစပ္ထဲမွာလည္း အျပည့္ လက္ထဲမွာ တစ္လုတ္၊ မ်က္လံုးက ပန္းကန္ထဲကို ၾကည့္ထားၿပီးသား စိတ္ကေတာ့ ဟင္းအိုးထဲ ေရာက္ေနေရာေပါ့.. ကဲ တ႐ုတ္ႀကီး စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ဒီေလာက္ အလုပ္ ႐ႈပ္ေနမွေတာ့ သူ႔ ပါးစပ္ထဲက လွ်ာနဲ႔သြား ဘယ္စားသာေတာ့မလဲ။ ဦးေႏွာက္ရဲ႕ ေစခိုင္းမႈေအာက္မွာ သြားေတြကလည္း ေတြ႕ရာဝါးမွာပဲ ထမင္းေသာ၊ ဟင္းေသာ ေရြးေန မွာ မဟုတ္ဘူး …အဲဒီထဲ လွ်ာလည္း ခဏခဏအဆစ္ ပါေတာ့မေပါ့။
အညာသား တစ္ေယာက္ဆိုပါ စို႔ အညာသားေတြက တစ္ေန႔ထမင္း (၃)နပ္ စားတတ္ၾကတယ္။ မနက္စာ၊ ေန႔လယ္စာ၊ ညစာ…သေရစာစားခ်ိန္ပါ ထည့္တြက္ရင္ တစ္ေန႔ ကို အနည္းဆံုး ၄၊ ၅ခါေပါ့။ တ႐ုတ္ႀကီး လွ်ာနဲ႔သြားေလာက္ မဆိုးေပမယ့္ အညာသား လွ်ာနဲ႔သြားမွာလည္း ျပႆနာေတာ့ မေသးလွဘူး။
သူေတာ္စင္မွာေတာင္ ဝါႏုေသးတဲ့ သူေတာ္စင္နဲ႔ ဝါရင့္သူေတာ္စင္ ဘယ္တူႏိုင္ပါ့မလဲ။ ဝါႏုတဲ့ သူေတာ္စင္ကေတာ့ ”သတိ”နဲ႔ ယွဥ္ဝါးတတ္ဦးမွကိုး ”အေတြး”နဲ႔ ယွဥ္ၿပီးဝါး ရင္ လွ်ာနဲ႔သြားက ျပႆနာရွိဦးမွာပဲ…။
အဲဒီလိုပဲ ေသေသခ်ာခ်ာ ေတြးၾကည့္ရင္ မ်ဳိးေပါင္းစံုလင္လွသူေတြရဲ႕ မ်ဳိးစံုတဲ့လွ်ာေတြ၊ သြားေတြမွာ ျပႆနာအမ်ဳိးမ်ဳိး ရွိႏိုင္ၾက တာေပါ့။ အခ်ိန္ျပည့္ဝါးတဲ့သြား၊ သံုးနပ္ဝါး တဲ့သြား၊ ႏွစ္နပ္ဝါးတဲ့သြား၊ တစ္နပ္ပဲဝါးတဲ့သြား … ဘယ္တူၾကပါ့မလဲ။
(၂)
လွ်ာနဲ႔သြားရဲ႕ တင္စားခံ လင္နဲ႔မယားေတြမွာေကာ ျပႆနာေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိၾကတာပဲ မဟုတ္လား။ စဥ္းစားရင္း ၿပံဳးခ်င္လာတယ္။ ကဲ …ကြၽန္မတို႔  လင္မယားကေကာ … အခ်ိန္ျပည့္ဝါးတဲ့သြားလို႔ပဲ တင္စားခ်င္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ သူေရာ၊ ကြၽန္မေရာ  ႏွစ္ေယာက္လံုးက အလုပ္သမားေတြကိုး။ မိသားစုလုပ္ငန္းမွာ ႏွစ္ေယာက္စလံုး အတူတူအလုပ္လုပ္ ၾကတာဆိုေတာ့ အယူအဆ မတူတဲ့အခါ ျငင္းၾက၊ ခုံၾက၊ ရန္ျဖစ္ၾကေတာ့တာပဲ…ရွင္ကဘယ္လို၊ ကြၽန္မက ဘယ္ လိုေပါ့။ မင္းကဘယ္လို ငါကဘယ္လိုေပါ့။ တာဝန္ယူပံု မတူၾကတဲ့အခါ ခံစားခ်က္မတူဘူး။ သူက လုပ္ငန္းသစ္ရွာေဖြေရး၊ ရွိၿပီးသားလုပ္ငန္းကုိ ေသသပ္ေခ်ာေမြ႕ေရး၊ အခ်ိန္မီ ၿပီးစီးေရး  တာဝန္ယူထားတယ္။ ကြၽန္မက… ေငြစာရင္း၊ ပစၥည္းဝယ္ယူေရးနဲ႔ ဝန္ထမ္းထိန္းသိမ္းေရး တာဝန္ယူထားတယ္။ အျဖစ္အပ်က္(က) အတြက္ သူက လံုၿခံဳေရး မ်က္စိနဲ႔ၾကည့္မယ္၊ ကြၽန္မက စီးပြားေရးမ်က္စိနဲ႔ ၾကည့္မယ္…လုပ္ငန္းေအာင္ျမင္ တိုးတက္ေရးကို ႏွစ္ေယာက္လံုး တက္ညီလက္ညီ လုပ္ကိုင္ၾကေပမယ့္ အျမင္ မတူတာေလးေတြမွာ ျငင္းၾက၊ ခုံၾကေရာ။
အျဖစ္အပ်က္(ခ)အတြက္ သူက ေယာက္်ားအျမင္နဲ႔ ဧည့္ခံေရးလုပ္ခ်င္တယ္၊ ကြၽန္မက မိန္းမအျမင္နဲ႔ ဧည့္ခံမယ့္ပိုက္ဆံ အိမ္ကို ပို႔ေပးခ်င္တယ္။ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္စက္၊  သစ္သီးေဖ်ာ္စက္ကအစ…ကေလးအတြက္၊ မိန္းမအတြက္ စဥ္းစားေပး၊ အိမ္ကိုသြားပို႔ေပးၿပီး ရင္းႏွီးမႈ တည္ေဆာက္ခ်င္တယ္။
အျဖစ္အပ်က္(ဂ)မွာ သူက လုပ္ငန္းကို အခိုင္အမာပစၥည္း ေကာင္းသံုးၿပီး ထူေထာင္ခ်င္တယ္၊ ကြၽန္မက ကိုယ့္ရဲ႕ဝင္ေငြေပၚမူတည္ၿပီး ျဖစ္ႏိုင္ေျခနဲ႔ လုပ္ခ်င္တယ္။ လုပ္ ငန္း တိုးတက္ေရးဆိုတဲ့မူ၊ ေဘာင္ေအာက္မွာပဲ ခံယူခ်က္ခ်င္း မတူၾကေတာ့ဘူး။ အေနာက္ႏိုင္ငံက မာစီဒီးနဲ႔ ဂ်ပန္တိုယိုတာ အားၿပိဳင္သလို သူနဲ႔ကြၽန္မ ခဏခဏ အားၿပိဳင္ ၾကရတယ္။ တ႐ုတ္ႀကီး ပါးစပ္ထဲက လွ်ာနဲ႔သြားေပါ့….။
ေနာက္ သူငယ္ခ်င္းလင္မယားေတြနဲ႔ မတူၾကတဲ့အခ်က္ေတြ ရွိေသးတာ၊ အဓိကကေတာ့ အေသးသံုးေငြေၾကးနဲ႔ ေစ်းဖိုးေပါ့။ ကြၽန္မတို႔ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ သူ႔ပိုက္ဆံ၊ ကိုယ့္ပိုက္ဆံ ခြဲမထားဘူး။ ေစ်းဖိုးထဲက ခြဲစုထားတယ္ဆိုတာ မရွိဘူး။
လံုေလာက္ျပည့္စံုတဲ့ အရင္းအႏွီး မရွိတာရယ္၊ ထူေထာင္ခါစ  လုပ္ငန္းျဖစ္တာရယ္က ကြၽန္မတို႔ ဘ႑ာေရးကို ခဏခဏ မ်က္ျဖဴဆိုက္ေစတယ္ေလ။ မရွိဘူးဆိုရင္ ေစ်း သံုးဖို႔ေတာင္ မရွိတဲ့ အျဖစ္မ်ဳိးႀကံဳရတဲ့အခါ ကြၽန္မ သူငယ္ခ်င္းေတြက ကြၽန္မကိုအႀကံေပး ၾကတယ္။
”မင္းကလည္းကြာ…ေစ်းသြားရင္ ခြဲစုထားေလ ေစ်းတစ္ခါ သြား အနည္းဆံုး ႏွစ္ေထာင္စုထား အနည္းဆံုး တစ္လငါးေသာင္း စုမိမွာပဲ….အဲဒီစုေငြကို ဘယ္မွာမွ မသံုးနဲ႔ ငါးသိန္းေလာက္ ရွိၿပီဆိုမွ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာလုပ္ … ငါက အဲဒီလိုလုပ္တာ အခု ေရခဲထုတ္လုပ္ ေရာင္းတဲ့ ေရခဲေသတၱာေတြ အဲဒီလို ေစ်းဖိုးထဲက တစ္လံုးခ်င္း ဝယ္သြား တာ အခု ေရခဲေသတၱာ ငါးလံုးရွိၿပီ”တဲ့။
သူ႔အျဖစ္နဲ႔ သူ႕အေျပာက ေခ်ာလို႔…သူက လစာ၊ ဝင္ေငြ ေကာင္းတဲ့ အရာရွိရဲ႕မိန္းမ၊ သူ႔ ေယာက္်ားအပ္တဲ့ ဝင္ေငြကအတိုး၊  အေလ်ာ့ရွိတာလြဲလို႔ ပံုမွန္ေသခ်ာၿပီးသား။ လကုန္လို႔ အပ္ေငြနည္းတဲ့အခါ ရန္ျဖစ္ၾကတာ တၿခိမ္းၿခိမ္းေပါ့…ႏွစ္နပ္ဝါးတဲ့သြားလို ခဏခဏ ကိုက္မိၾကတာေပါ့။
ကြၽန္မတို႔အတြက္ အဲဒီလို နည္းကလည္း မျဖစ္ႏိုင္ျပန္ဘူး။ အိမ္အတြက္တင္မက လုပ္ငန္း အတြက္ပါ ဘ႑ာေရးတာဝန္ယူ ထားတဲ့ ကြၽန္မအတြက္ေတာ့ တကယ္အေရးႀကီးလာရင္ ေစ်းဖိုးလည္း ခြဲမထားႏိုင္ဘူး၊ သံုးရတာပဲ …ကြၽန္မတို႔မွာ လံုေလာက္ ျပည့္စံုတဲ့ အရင္းအႏွီး မရွိဘူးမဟုတ္လား။
သီးသန္႔ခြဲထားတဲ့ စုေငြရွိတယ္ပဲ ထားပါဦး အလုပ္သမားရွင္း ဖို႔လိုရင္၊ ဘိလပ္ေျမ၊ အုတ္၊ သဲ၊ ေက်ာက္ဖိုး အေၾကြးေတာင္းလာရင္၊ သစ္ဖိုးအေရးႀကီးရင္၊ အရစ္လိုက္ ထုတ္ရတဲ့ေငြ မထုတ္ရေသးရင္… အဲဒီသီးသန္႔ထားေငြကိုပဲ သံုးလိုက္ရတာ မဟုတ္လား။ ဖြက္ ထားတယ္ဆိုၿပီး ကိုယ္ဖြက္ထားတဲ့ ေနရာ ကိုယ္သိေနမွေတာ့ စိတ္႐ႈႈပ္ ခံမေနဘူး ယူသံုးလိုက္တာပဲ။
အဲဒီလို ေငြလိုတဲ့၊ ေငြျပတ္တဲ့ ….အခါမ်ဳိးမွာ ကြၽန္မအဘြား ေျပာေလ့ရွိတဲ့ စကားကိုအမွတ္ရမိတယ္ မႏၲေလးသူအၿငိမ့္ ဝါသနာအိုးအဘြားက သူငယ္ငယ္က ၾကည့္ခဲ့ဖူးတဲ့ အၿငိမ့္လူပ်က္ေတြ အေၾကာင္းေျပာရင္း…
”လူျပက္ႏွစ္ေယာက္ ျပက္ၾကေတာ့ တစ္ေယာက္က အေရးပိုင္မင္း လုပ္တာေပါ့ အဲဒီေတာ့ သူ႔ကိုယ္သူ ‘သခင္ႀကီး’ေပါ့…သခင္ႀကီးမွာ အေျခြအရံေတြမ်ားတာကိုး ကားေမာင္းတဲ့သူရွိမယ္၊ ထမင္းခ်က္တဲ့ သူရွိမယ္၊ မာလီရွိမယ္၊ အိမ္ထိန္းရတဲ့သူရွိမယ္ ဘာတဲ့ေအး သူတို႔ေခၚတာရွိပါတယ္ ‘ဘတၱလာ’ဆိုလား ေနာက္ညည္းတို႔ အခု ေျပာေနတဲ့  ‘ပီေအ’လား ေအးေအးအဲဒါလည္း ရွိမယ္ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ဝန္ထမ္းေတြ အမ်ားႀကီးေပါ့ေအ …သူကလည္း စင္ေပၚမွာ သခင္ႀကီးခ်င္း မိုးမႊန္ေအာင္ ေျပာေနတာေပါ့ သူ႔ကို  ေထာက္ရတဲ့သူကလည္း သခင္ႀကီး ..သခင္ႀကီးေပါ့။ ေအာက္က ပရိသတ္ကလည္း တဝါးဝါးေပါ့….ဘာမွမျပက္ရေသးဘဲ မ်က္ႏွာေပးနဲ႔ တင္ပြဲက်ေနတာ …သခင္ႀကီးက သူ႔မွာခိုင္းတဲ့လူေတြ ေပါတဲ့အေၾကာင္း ၾကာြးေျပာေလး ေျပာျပေနတာေပါ့…ေနာက္လခေပးတဲ့ အေၾကာင္းေရာက္ သြားေရာ သူ႔ကို ေထာက္ရတဲ့သူက ”သခင္ႀကီး လခ ေတြ ထုတ္ၿပီးၿပီလား” ”သခင္ႀကီးရဲ႕ လူေတြကိုေကာ လခေတြ ထုတ္ေပးၿပီးၿပီလားေပါ့” အဲဒီေတာ့ သခင္ႀကီးကေျဖ တယ္ အားလံုးထုတ္ေပး ၿပီးၿပီေပါ့….ဆက္ၾကြားတာေပါ့ ေအ ဘယ္သူ႔ကိုဘယ္ေလာက္ ေပးရတယ္…ဘယ္သူ႔ကို ဘယ္ေလာက္ေပးရတယ္…အဲဒီေတာ့ လက္ခ်ဳိးၿပီး လိုက္မွတ္ေနတဲ့ ေဘးကလူျပက္က ”ဟင္ သခင္ႀကီးရတဲ့လခနဲ႔ သခင္ႀကီးျပန္ေပးလိုက္ရတဲ့ လခအတူတူျဖစ္ေနၿပီ …သခင္ႀကီးက ဘာနဲ႔စားလဲ” ဆုိေတာ့ သခင္ႀကီး လုပ္တဲ့သူက ”သခင္ႀကီးလား….သခင္ႀကီးက အိမ္ႀကိဳ အိမ္ၾကား လွည့္စားတာေပါ့” လို႔ လည္း ေျပာလိုက္ေရာ…ပရိသတ္ေတြ ရယ္ၾကတာ တကယ့္ကို ပတ္တုတ္လို႔ မႏိုင္ဘူး”
အခုကြၽန္မတုိ႔အျဖစ္ကလည္း သခင္ႀကီးလို အိမ္ႀကိဳအိမ္ၾကား လွည့္စားရမယ့္ကိန္းေလ။ အလုပ္ သာလုပ္ေနရတာ ေငြထုတ္ၿပီေဟ့ ဆုိရင္ တန္းစီေနတဲ့ ေပးစရာေတြၾကား မွာ အိမ္စရိတ္ကို မနည္းခ်န္ ေနရတာကိုး။ ေပးစရာရွိတာေတြက မေပးလို႔မွမျဖစ္တာ အခြန္အခေတြ ရွိမယ္၊ လစာေတြရွိမယ္၊ ဧည့္ခံစရိတ္ေတြရွိမယ္၊ ေစာင္မၾကည့္႐ႈခဲ့ သူေတြကို သိတတ္ဂါရဝ ကန္ေတာ့ျခင္းေတြရွိမယ္၊ လုပ္ငန္းရွင္ဆိုၿပီး အလွဴပါဝင္ရတာေတြရွိမယ္၊ ကုန္ပစၥည္းေၾကြးေတြရွိမယ္…အမည္မတပ္ႏိုင္ ေလာက္ေအာင္ မ်ားျပားလွတဲ့ ထြက္ေငြေတြၾကားထဲမွာ ကေလးစရိတ္၊ အိမ္စရိတ္က ေခါင္းမေဖာ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ အဲဒီေတာ့ ”လုပ္ငန္းရွင္ႀကီး” လို႔ ပတ္ဝန္းက်င္က အထင္ႀကီးၾကတဲ့ ကြၽန္မ တို႔မွာ ဘယ္ေတာ့မွ လက္ထဲေငြမရွိဘူး…အဲဒါပံုျပင္မဟုတ္ပါဘူး။
(၃)
”ေဟ့ေကာင္ …အလုပ္လုပ္ေနၿပီး လက္ထဲေငြတစ္ျပားမွ မရွိဘူးဆိုတာ မင္းညံ့လို႔ေပါ့ကြ။ ေငြဆိုတာ စီမံခန္႔ခြဲတတ္မွ ငါက ေတာ့ မရဘူး။ သူ႔ပိုက္ဆံလည္း ငါ မေတာင္းဘူး ….ငါ့ပိုက္ဆံလည္း မထိနဲ႔ …လကုန္ရင္ ငါ့ကို ငါးသိန္းေပးတယ္။ သမီးေတြ ေက်ာင္းစရိတ္၊ အိမ္စရိတ္က သံုးသိန္းေလာက္ပဲ ကုန္တာ… အဲဒီေလာက္ပဲကုန္ေအာင္ ငါေခြၽ တာတယ္..က်န္တဲ့၊ ပိုတဲ့ပိုက္ဆံက ငါ့ပိုက္ဆံပဲ အိမ္အတြက္လိုတာ မရွိေအာင္ ငါ့ပိုက္ဆံထဲက ဝယ္တာ…သူ႔တာဝန္က ငါ့ကိုတစ္လ ငါးသိန္းေပး တစ္ႏွစ္ကုန္ရင္ ကားျဖစ္ျဖစ္၊ ေျမကြက္ျဖစ္ျဖစ္ တစ္ခုခုဝယ္ေပး …ဒါဆို ေက်နပ္ၿပီ။ က်န္တာ သူ႔ဘာသာ ဘာသံုးသံုး….လကုန္လို႔ ငါးသိန္းမအပ္ရင္ ျပႆနာရွာမွာပဲ..”
လိုင္းကားငါးစီးပိုင္တဲ့ အံုနာကေတာ္ေလ။ ကြၽန္မေငြလိုတိုင္း သူ႔ဆီက ေခ်းေနက် သေဘာေကာင္းတဲ့၊ ေစတနာေကာင္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေပါ့။ တစ္အိမ္လံုး ဖိတ္ဖိတ္ေတာက္ ေနေအာင္ သန္႔ရွင္းတဲ့၊ စနစ္က်တဲ့ အိမ္ေထာင္ရွင္မ ေကာင္းတစ္ေယာက္…အဲသလို ပစၥည္းေကာင္းသံုးၿပီး ေနႏိုင္ေအာင္  မိဘေနာက္ခံအင္အားေရာ၊ လက္ရွိ အိမ္ေထာင္ေရးမွာေရာ ေငြေၾကးေတာင့္တင္းသူ… ဒါေပမဲ့ သူတုိ႔ အိမ္ေထာင္ေရးက ”အညာသား ပါးစပ္လိုပါပဲ” သူ႔ေယာက္်ားက အရက္ေသာက္တတ္ တယ္၊ ေနာက္ဆက္တြဲ ပန္းကံုးစြပ္ ဝါသနာပါတယ္….ေနာက္ ေန႔နဲ႔ည မွားေနတတ္တဲ့လူ။ မနက္ဆိုရင္ မနက္ဆိုတာထက္ ေန႔ခင္းပိုင္းမွ အိပ္ရာ ထေရခ်ဳိး၊ ထမင္းစားၿပီး ကားေတြ ေငြသိမ္းဖို႔ ထြက္သြားလိုက္တာ ည (၁) နာရီဆုိတာ အေစာဆံုး ….ဧည့္ခံပြဲေတြဆိုတာလည္း မၿပီးဆံုးေသးတဲ့ ပန္းခ်ီကား ဆုိတာလိုပဲ။
သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ သန္႔ရွင္းမႈ၊ စနစ္ႀကီးမႈကို မခံႏိုင္တဲ့ အိမ္ေဖာ္ေတြနဲ႔ အိမ္ေဖာ္မၿမဲေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက ပင္ပန္းရေရာ…အိမ္အလုပ္ေတြ သိမ္းက်ဳံးလုပ္ၿပီး နားခ်င္၊ အိပ္ခ်င္တ့ဲ အခ်ိန္ ေယာက္်ားကျပန္လာ ညမိုးခ်ဳပ္မွ ထမင္းခူးေကြၽးရ၊ ကေလးေက်ာင္းပို႔ဖို႔ မနက္အေစာႀကီးထရ ပင္ပန္းတဲ့အခါ လွ်ာနဲ႔သြား ကိုက္ၾကေလသတည္းေပါ့။
ကြၽန္မတို႔ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ သူ႔ေငြ၊ ကိုယ့္ေငြ ခြဲမထားဘူး၊ အလုပ္တူေနမွေတာ့ ထြက္ေငြလည္း သိ၊ ဝင္ေငြလည္းသိကိုး ကြၽန္မကလည္း သူမသိဘဲ ဘာမွမသံုးဘူး၊ သူကလည္းသူသံုးသမွ် ကြၽန္မကို စာရင္းတင္တာပဲ….အေပါင္းအသင္းနဲ႔ ညဘက္ဆိုင္ထိုင္တာမ်ဳိးကို ကြၽန္မကလည္း ေက်ေက်နပ္နပ္ ခြင့့္ျပဳတယ္၊ သူကလည္း တစ္ လႏွစ္ခါထက္ ပိုမသြားျဖစ္ေအာင္ ဆင္ျခင္တယ္…ကြၽန္မတို႔ႏွစ္ ေယာက္က လင္မယားဆုိတာထက္ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြလို ဘဝကိုရင္ဆိုင္ တုိက္ပြဲဝင္ေနၾကတာ မဟုတ္ လား…. ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ကြဲလြဲၾကတဲ့ ခဏတိုင္းမွာေတာ့ တ႐ုတ္ႀကီးရဲ႕ လွ်ာနဲ႔သြားလို ကိုက္မိၾကတာပဲ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီရန္ပြဲေတြက စကားလံုးေတြနဲ႔ပဲ ၿပီးသြားတတ္တာမ်ဳိး နာရီ ပိုင္းနဲ႔ ၿပီးသြားတတ္တာမ်ဳိးေပါ့။
ျဖစ္ႏိုင္ေျခဆိုတဲ့ ေဘာင္ထဲက တြက္ၾကည့္တဲ့အခါ ဝါးတဲ့အႀကိမ္ ေရမ်ားေလ…ကိုက္မိတဲ့ အႀကိမ္ေရ ပိုေလျဖစ္သလိုေပါ့။ အလုပ္ကိစၥနဲ႔ နာရီေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အတူ ရွိေလ၊ အတူတိုင္ပင္ေလ… အယူအဆ မတူတဲ့ တိုက္ပြဲမ်ားေလေပါ့။
ေနာက္ ကြၽန္မသူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ရဲ႕ အိမ္ေထာင္ေရးကေတာ့ ဝါႏုတဲ့သူေတာ္စင္ တစ္ေယာက္ အေတြးမ်ားမ်ားနဲ႔ဝါးတဲ့ လွ်ာနဲ႔သြားလိုပါပဲ။
”စံပယ္ေရ…ငါေတာ့ ဘာမွမေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး။ သားေတြ မ်က္ႏွာရွိေသးတယ္ မဟုတ္လား သားေတြမွာ အေဖဆိုတာရွိရင္ ၿပီးတာပဲ..ငါ့ဘဝကို ငါ့အေၾကာင္းပဲေပါ့၊     သားေတြ အတြက္ေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတာေပါ့”
ေယာက္်ားကပြဲစား၊ အိမ္မွာေနတယ္၊ မိသားစုသုခကို အျပည့္အဝ ယူတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ေငြတစ္ျပားမွ မအပ္ဘူး…
”ငါေလ…ရယ္ခ်င္တယ္သိလား…မေန႔ညက ငါနဲ႔သားႏွစ္ေယာက္ကို အဝတ္လဲခိုင္းၿပီး ‘အကင္’ ဆိုင္အတင္း ေခၚသြားတယ္။ သူပြဲတည့္လာလို႔ ဒကာခံတာတဲ့ နင္စဥ္းစား ၾကည့္စမ္း အိမ္မွာ ခရမ္းသီးဟင္းခ်က္ရင္ မစားႏိုင္လို႔ ဝက္ေခါင္းသုပ္ ဝယ္စားတယ္။ ေငြရလာရင္ ငါတို႔ကို ဒကာခံတယ္…ငါလည္း သူ႔ကို ဧည့္သည္လိုပဲ သေဘာထား လိုက္ေတာ့တယ္”
”ဒါေပမဲ့ဟာ အခုလိုလုပ္ေနတာထက္ သားေတြမွာ အေဖမရွိဘူးဆိုတာကမွ ခံသာဦးမယ္…အခု သူကေတာ့ ေဘာလံုးပြဲေလာင္းလိုက္၊ အရက္ေသာက္လုိက္ အဆင္ကိုေျပ လို႔…တစ္ခါတစ္ခါေတာ့လည္း ေမာင္းထုတ္ပစ္ခ်င္တာ.. ဘာလုပ္ရမွန္းကို မသိေတာ့ဘူး”
သူေတာ္စင္တစ္ေယာက္လို သေဘာထားျမင့္ျမတ္၊ သည္းခံ၊ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္လြန္းလို႔ ခဏခဏ မကိုက္မိၾကေပမယ့္…အေတြးကို မလြန္ဆန္ႏိုင္ေသးတဲ့၊ ဝါႏုတဲ့သူေတာ္စင္ ရဲ႕လွ်ာနဲ႔သြားလို သူတို႔ လင္မယားမွာလည္း ျပႆနာရွိတာပါပဲ။
လွ်ာနဲ႔သြားလို႔ တင္စားၾကတဲ့ လင္နဲ႔မယားေပါင္းစပ္ထားတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးဆိုတာ အဆံုးမရွိတဲ့ ပင္လယ္ႀကီးလား…အေျဖမရွိတဲ့ ပုစၧာတစ္ပုဒ္လား…ေအာက္ကို မျမင္ရ တဲ့ ေခ်ာက္နက္ႀကီးလား… အားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္း ”လင္နဲ႔မယား…လွ်ာနဲ႔သြား”ဆို႐ိုးရွိတယ္ မဟုတ္လား။ ကြၽန္မကေတာ့ လွ်ာနဲ႔သြားအေၾကာင္း စဥ္းစားမိေလေလ အိမ္ေထာင္ေရးဆိုတာကို ခပ္ေရးေရး သေဘာေပါက္ လာေလေလပါပဲ။ အရင္တုန္းက ကြၽန္မတို႔ရဲ႕ လုပ္ငန္းကို ခက္ခဲလွၿပီထင္ခဲ့တာပါ…တကယ္တမ္း’အိမ္ေထာင္ေရး’ ဆုိတာနဲ႔ ခ်ိန္ထိုးၾကည့္မိေတာ့မွ ကြၽန္မတို႔လုပ္ငန္း ဘယ္ေလာက္ လြယ္လဲသိရတာ။
(၄)
ကြၽန္မတို႔အလုပ္က အေဆာက္အဦး ေဆာက္တာပါ။ အိမ္ရွင္ေတြ၊ ဌာနဆိုင္ရာအရာရွိေတြ၊ အလုပ္သမားေတြ၊ ဝန္ထမ္းေတြ၊ ေဆာက္လုပ္ေရး ပစၥည္းဆိုင္ေတြ၊ အုတ္၊ သဲ ေက်ာက္ပို႔တဲ့သူေတြ၊ ေနာက္ မျဖစ္မေန ပတ္သက္ရသူေတြ… အဲဒီလူေတြၾကားထဲမွာ အခ်ိန္မီအလုပ္အပ္ႏိုင္ဖို႔ အေကာင္းက အ႐ူးျဖစ္ရမတတ္ စိတ္ညစ္ခဲ့ဖူးေပမယ့္ အိမ္ေထာင္ေရးနဲ႔ ယွဥ္ေတြးမိေတာ့မွ အေဆာက္အဦး ေဆာက္ရတာမ်ား ဘာခက္လုိ႔လဲဆိုေတာ့ အေတြးဝင္လာတယ္။ သက္ဆိုင္ရာ အင္ဂ်င္နီယာက တြက္ေပးတဲ့ပံုစံ စာရြက္ရွိ မယ္…လုိအပ္ရင္ Structure လို႔ေခၚတဲ့ အထူးတြက္ခ်က္ထားတဲ့ တြက္ခ်က္မႈရွိမယ္… ဒါဆိုရင္ အိုေကၿပီေပါ့။ သက္ဆိုင္ရာ ႀကီးၾကပ္တဲ့ အင္ဂ်င္နီယာရဲ႕ လမ္းၫႊန္မႈနဲ႔ လုိအပ္တဲ့ပစၥည္းေတြရွိရင္ တစ္ထပ္ၿပီးတစ္တပ္ တက္သြား႐ံုပဲေပါ့။ (၈)ထပ္ျမင့္မလား…(၁ဝ)ထိ ျမႇင့္ခ်င္ေသးသလား…အဓိကကေတာ့ သီအိုရီႏိုင္ မယ္၊ ေငြ ရွိမယ္ဆိုရင္ အေတြ႕အႀကံဳရွိၿပီးသား လူတစ္ေယာက္အတြက္ မီးစိမ္းၿပီးသား…ေနာက္ေဆာက္လုပ္ေရးမွာ ႀကံဳရတတ္တဲ့ ”မျမင္ႏိုင္တဲ့ အေႏွာင့္အယွက္” ဆုိတာ တကယ္ တမ္းေတာ့ စာမဖြဲ႕ေလာက္ပါလား ဆိုတာ သိရေတာ့ အိမ္ေထာင္ေရးရဲ႕ အေရးႀကီးပံုကိုပါ တစ္ခါတည္း ေတြးမိၿပီး ၾကက္သီးေမြညင္း ထလာခဲ့ပါတယ္။
သီအိုရီ မရွိဘူး၊ ပံုစံနဲ႔ တြက္ခ်က္မႈမရွိသလို လိုအပ္ရင္ ထပ္ကူေပးရတဲ့  Structure တြက္ခ်က္မႈမရွိဘူး၊ ဘာၿပီးရင္ ဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတဲ့ ၫႊန္ၾကားခ်က္မရွိဘူး၊ ဘယ္ ပစၥည္းနဲ႔ ဘယ္ပစၥည္းကို ဘယ္အခ်ဳိးအစား အတိုင္းေရာရင္ ဘာရမယ္ဆိုတဲ့ အခ်ဳိးခ်မႈမရွိဘူး။ ကြၽန္မတို႔နဲ႔ ပထမဦးဆံုး လက္တြဲခဲ့တဲ့ အင္ဂ်င္နီယာ အဘိုးႀကီးေျပာေလ့ရွိ သလို ”မွားသြားရင္ ေမွာက္ေထလိုက္”လို႔ မရႏိုင္ဘူး..”တစ္ဘဝလံုးစာအတြက္ တစ္ဘဝလံုးကို” ေလာင္းေၾကးထပ္ထားၿပီးသား မဟုတ္လား …ေနာက္ အေတြ႕ အႀကံဳကို အားကိုးလုိ႔မရႏိုင္ဘူး။ အိမ္ေထာင္ေရးဆိုတာ တစ္ႀကိဳေမးခြန္း မသိရတဲ့ စာေမးပြဲပါပဲ။
ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕ ေသြးထိုးစကားေတြနဲ႔ ကြၽန္မတို႔ေတြ ေဝးကြာသြား ႏိုင္သလို…မလိုတမာစကားေတြ ေအာက္မွာ ကြၽန္မတို႔ရဲ႕ခ်စ္ျခင္းေတြ ေအးခဲသြားႏိုင္တာပဲ မဟုတ္ လား။ အဲဒီလိုပဲ ေဒါသ၊ နာၾကည္းမႈ၊ မာန၊ အာဃာတေတြက ကြၽန္မတို႔ရဲ႕ဘဝေတြကို အခ်ိန္မေရြးနင္းေျခ ပစ္လိုက္ႏိုင္တာပဲ။ အနာရွိရင္ ေဆးသိရမယ္လို႔မ်ား ဆိုခဲ့ၾက ရင္ေတာ့ အဲဒီေဆးက ”အခ်စ္၊ ယံုၾကည္မႈနဲ႔ နားလည္ျခင္း” ကလြဲၿပီး ဘာမွမျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ေတြးမိတဲ့အခါ ၿပီးျပည့္စံုတဲ့ ဝါရင့္သူေတာ္စင္တစ္ပါး ရဲ႕ လွ်ာနဲ႔သြားလို ၿငိမ္း ခ်မ္းေအးျမတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးမ်ဳိး ျမင္ဖူးခ်င္၊ ႀကံဳဖူးခ်င္လာခဲ့ပါတယ္။
အားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္း ”လင္နဲ႔မယား လွ်ာနဲ႔သြား” ဆို႐ိုးရွိတယ္မဟုတ္လား။     ။
အျဖဴေရာင္(ေရႊ)
yatimagazine  (March,2012)

2 comments:

  1. သြားကေလးကေတာ့ ခရီးထြက္သြားတယ္အစ္မေရ. ။ လြမ္းေနတဲ့ လွ်ာကေလးတစ္ေခ်ာင္း ၿပံဳးေစ့ေစ့နဲ႔လာဖတ္သြားတယ္.။ ဟိဟိ

    ReplyDelete
  2. hi beautiful blog. We have a big classified site in Myanmar. Please visit us back at: http://ads.com.mm/?cid=4fd60e51e4b0fa6db841e336&utm_campaign=ads_mm_lb_blog_phung&utm_source=ads_lb_blog&utm_medium=lb_blog

    ReplyDelete